Wanneer ga je stoppen? Wat ga je doen als je straks klaar bent?
Of, in een zakelijke context: we zoeken iemand die nog tien jaar bij het bedrijf blijft. Dat gaat in uw geval waarschijnlijk niet lukken.
Mirella is boven de zestig en kent dit soort opmerkingen inmiddels. Ze verbazen haar vooral. Niet omdat ze de vraag niet hoort, maar omdat ze hem zelf nooit heeft gesteld.
Want zelf heeft ze nooit gedacht dat ze bijna klaar was.
Volop in beweging
Mirella runt samen met haar partner een ambachtelijke chocolaterie, patisserie en espressobar in Laren. Ze geeft leiding aan een team van acht tot tien medewerkers en is voorzitter van Stichting Droomdag, een organisatie voor gezinnen waarin een ouder levensbedreigend ziek is.
Ze denkt nog altijd na over nieuwe manieren om haar ervaring in te zetten. Niet omdat ze iets mist, zegt ze zelf. Maar omdat ze het interessant vindt om haar ervaring op bestuurlijk en corporate niveau te combineren met wat ze nu dagelijks meemaakt als MKB-ondernemer.
Van bestuurskamer naar eigen zaak
De afgelopen vijfentwintig jaar werkte Mirella in internationale directie- en bestuursrollen binnen verschillende sectoren. Daarvoor werkte ze in de welzijnssector, waar ze kinderen en gezinnen begeleidde.
Op het eerste gezicht zijn dat verschillende werelden. Toch loopt voor haar dezelfde rode draad door beide heen: mensen, organisaties en ontwikkeling.
Later kwam daar iets bij: ondernemerschap.
Haar ouders hadden vroeger een supermarkt. Als jonge vrouw had ze daar weinig belangstelling voor. Maar gaandeweg werd het toch iets wat ze zelf wilde ervaren: zelfstandig ondernemer zijn.
Een eigen zaak neerzetten.
Niet praten over koers, maar koers maken
Niet alleen bestuurlijk praten over koers, maar die koers ook elke dag moeten realiseren. Niet alleen praten over klantbeleving, maar zelf meemaken hoe een klant met een glimlach de zaak uitloopt.
Dat vindt ze mooi. En soms lastig.
Want als zelfstandig ondernemer sta je bijna altijd aan. Tegelijk krijgt ze energie van klanten en medewerkers die vanuit hun ambacht iets moois willen maken.
Wat leeftijd zichtbaar maakt
Wat haar schuurt, is niet haar eigen leeftijd.
Het is het beeld dat de buitenwereld daar soms van maakt.
Alsof ouder worden betekent dat je minder met je tijd meegaat. Terwijl Mirella genoeg mensen op leeftijd ziet die openstaan voor vernieuwing en daar ook naar handelen. En net zo goed jongere mensen die daar moeite mee hebben.
In haar eigen bedrijf ziet ze dagelijks hoe anders het kan. Ze werkt met een team van 26 tot 63 jaar. Wat telt, is niet het geboortejaar, maar de energie, de instelling en de bereidheid om te blijven leren.
Ook eerder in haar werk merkte ze hoe snel mensen vanuit vaste beelden denken. Ze werd soms eerder geplaatst bij wat ze al had gedaan, dan dat er werd gekeken naar haar competenties en drijfveren.
Dat verbaast haar nog steeds.
Mirella zou haar ervaring graag nog eens inzetten in een interim- of bestuursrol bij een organisatie waar een nieuwe koers nodig is. Juist de combinatie van haar internationale bestuurservaring en haar ervaring als ondernemer ziet ze als waardevol.
Zij heeft niet minder ambitie, maar de buitenwereld lijkt haar soms al ergens te plaatsen waar zij zelf niet staat. Zo wordt ze door executive search bureaus nauwelijks nog benaderd.
Blijven bijdragen
Mirella heeft nooit het gevoel gehad dat ze er niet meer toe doet. Ze is van betekenis voor klanten, medewerkers, collega-ondernemers, haar kinderen en kleinkinderen.
Ze werkt nog steeds fulltime. Ze combineert dat met tijd voor haar kleinkinderen, koken, lezen en samenwerken met haar partner. Veel internationaal reizen doet ze niet meer. Dat deed ze altijd graag, maar ze mist het nu niet.
Ze is niet bezig met stoppen. Ze is niet aan het afbouwen. Ze is ook niet op zoek naar bewijs dat ze nog meetelt.
Ze blijft bijdragen. Met ondernemen. Met mensen. Met kijken waar haar ervaring opnieuw van waarde kan zijn.
Niet omdat ze bijna klaar is.
Maar omdat de vraag nooit van haar kwam.
Die kwam van anderen.